ഓണപ്പിറ്റേന്ന് ...

ഒടുവിലത്തെ വാഹനവും
പടി കടന്നു പോകെ ,
പടിവാതിലടച്ച് ,
മിഴി തുടച്ച്,
മുത്തച്ഛൻ
ഉമ്മറത്തെ
ചാരുകസേരയിലിരുന്നു..

ഓണനിലാവ്‌
പാൽക്കടലാക്കിയ
മുറ്റത്തെ കോണിൽ
പേരക്കുട്ടിയുപേക്ഷിച്ചു പോയ
കുരങ്ങൻപാവയും ചെണ്ടയും
കൈയിലെടുത്ത്‌ ,
മുത്തശ്ശിയും,
അടുത്തുവന്ന്
ഉമ്മറപ്പടിയിലിരുന്നു...

ഇനിയത്തെയോണത്തി -
നാരെന്നുമെന്തെന്നു-
മാർക്കറിയാമെന്ന
പഴയ കവിത
തന്നോർമ്മയിലിരുവരും
മൗനത്തിലമരവെ ,

മുത്തശ്ശിയുടെ
മടിയിലെ പാവ,
പെട്ടെന്ന്
ഞെട്ടിയുണർന്ന് ,
വിരഹവേദനയിൽ
മുഴക്കാൻ മറന്ന
വാദ്യഘോഷം തുടരുകയും,
തിരിയുന്ന ചാവിയുടെ -
യവസാന മുറുക്കത്തിൽ
പിടഞ്ഞൊടുങ്ങുകയും
ചെയ്തതോടെ,
ഒരു നീണ്ട തേങ്ങലോടെ
മുത്തശ്ശി,
മുത്തച്ഛൻറെ
മാറിലേക്ക്‌
തലചായ്ച്ചു.

- അജി ആലത്ത്.