എനിക്ക് അസൂയയാണ്,
ഈ ക്യാമറയോട് ..
നിൻറെ സൗന്ദര്യമെല്ലാ -
മൊപ്പിയെടുത്ത് ,
നിന്നെയാകെയുള്ളി-
ലാവാഹിച്ചിരിക്കുന്ന
ക്യാമറയ്ക്കുള്ളിലെ
ലെൻസിനോട് ..
എങ്കിലും ക്യാമറേ ,
നീയറിയുക,
നിനക്കാവാഹിക്കാനാവുക,
അവളുടെ
ബാഹ്യസൗന്ദര്യം മാത്രം..
ആ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ
വിടരുന്ന പുഞ്ചിരി..
ആ പുഞ്ചിരിയുടെയുള്ളിൽ
എന്നെ മാത്രം കാണുന്ന
അവളുടെ മനസ്സ് ...
ആ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു പൂക്കുന്ന
എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള
ഓർമ്മകൾ..
ഇതൊന്നും കാണാൻ
നിനക്ക് കഴിവില്ലല്ലോ-
യെന്നറിയുമ്പോൾ
എൻറെ അസൂയ,
സഹതാപത്തിന് വഴി മാറുന്നു.
- അജി ആലത്ത്.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ